พระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. 2507 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542

รับผิดชอบโดยกรมวิชาการเกษตร มีวัตถุประสงค์ เพื่อควบคุมการนำเข้าพืชจากต่างประเทศ ด้วยการ ประกาศชื่อพืช ศัตรูพืช หรือพาหะ ให้เป็นสิ่งต้องห้ามหรือสิ่งกำกัด ห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักร และควบคุมพืช จุลินทรีย์ และสิ่งมีชีวิตที่เป็นประโยชน์ (beneficial organisms) บางชนิด เช่น ตัวห้ำ ตัวเบียน ผึ้ง ซึ่งเป็นนิยามของ คำว่า “พืช” ในกฎหมายฉบับนี้ กฎหมายฉบับนี้ไม่ได้มีเจตนาในการควบคุมพืชดัดแปลงพันธุกรรมเป็นการเฉพาะ แต่ได้นำมาใช้ควบคุมการนำเข้าพืชดัดแปลงพันธุกรรมโดยตรงและไม่สามารถควบคุมพืชดัดแปลงพันธุกรรม ที่พัฒนาขึ้นมาภายในประเทศได้

 

รายละเอียดเพิ่มเติม